6 Şubat 2012 Pazartesi

bu haftaki köşe yazım..


Allah herkesin, hepimizin yardımcısı olsun.
Tekirdağ olarak kardan çok nasibimizi alamamış olsak da; haber bültenlerinde, bembeyaz örtünün üzerinde rengarenk paltolarıyla çığlık çığlığa oynayan çocuklar, soğuktan al al olmuş elma yanaklarıyla azıcık da olsa gülümsetiyor insanı.
Merhaba..
 
Zorlu bir hafta geçirdik ; geçirmeye de devam ediyoruz. Karla, kışla, ayazla, soğukla, fahiş doğalgaz faturaları, odun- kömür sıkıntılarıyla olan sınavımız biraz daha devam edeceğe benzer..
 
Haber bültenleri,buzlu yollarda kaza yapan araçlar, soğuktan ölümlerin yaşandığı ülkeler, tatilde karın,kartopu oynamanın,kızak kaymanın tadını çıkaran çocuklar ve el yakan sebze-meyve-balık fiyatlarıyla dolu..
 
Allah herkesin, hepimizin yardımcısı olsun..
 
Tekirdağ olarak kardan çok nasibimizi alamamış olsak da; haber bültenlerinde, bembeyaz örtünün üzerinde rengarenk paltolarıyla çığlık çığlığa oynayan çocuklar, soğuktan al al olmuş elma yanaklarıyla azıcık da olsa gülümsetiyor insanı..
 
"Amman ha, büyümeyin", diyorum.. Faturaları,eğitim ve sağlık masraflarını, katledilen masumları, şehitleri, aşk acısını, ayrılıkları, açlıkla müsadele eden insanları, dünyanın gitgide kötüleşen içler acısı halini..Amman, büyümeyin.. Varsın, soğukta morarsın elleriniz lakin kartopu yapmaktan olsun.. Elma yanaklar ,32 diş sırıtmaktan hep öyle sevimli dursun..
 
Nilay'ın Not Defteri'nde hep mi acitasyon var yahu ? :)
 
Hepimiz aslında duygusal,yufka yürekliyiz.Türk insanı gözyaşı dökmeye gocunmayan,alkışlayan,ağlayan,haykıran insandır.. Fıtratlarımız böyle değil mi ?Büyüdükçe yozlaşır,zalimleşir oluyoruz hayatın içinde toz duman..
 
Misal şimdi yine birşey isteyeceğim sizden.. 
 
"Eh beyaaa", diyeceksiniz.. Diyin garii :)
 
Bu dondurucu soğukta,buz tutan ülkede ve şehrimizde ne olur sevimli dostlarımızı, kedicikleri,köpecikleri,kuşları da düşünelim..
 
Çok değil ; kuşlar için balkona,camların,denizliklerin önüne, masada arda kalan kırıntıları bile koysanız kafi..
Ekmek aldığımız poşetleri bile ,ayak basılmayacak gibi müsait bir köşeye silkeleyiversek her akşam..
 
O bile kimbilir kaçını doyuracak, kanatlı dostlarımızın..
 
Kedicikler, köpecikler için de tencerenin dibine ekmek doğrasanız, oh ne ala..
 
Hem hiçbir yemek artığı ziyan olmaz, hem bu ayazda bir parça kuru ekmek bulmak için, artık onları, çöp tenekelerinin yanından başka bir yerde pek göremediğimiz dostlarımız, size minnettar olur..
 
Haydi bakalım, işleriniz rast gitsin, kimbilir ; belki doyurduğumuz sevimli dostlarımız bile dua ediyodur bizler için..
 
Sağlıcakla..

1 yorum:

muazzez dedi ki...

Canım arkadaşım, yazmaya başlamışsın:) Çok mutlu oldum okuyuca, çok ta güzel yazmışsın. Kalemine sağlık. Gönlüne sağlık.
Bir kaç gündür sitene giremiyordum, sanırım sorun vardır. Nihayet girince okuyabildim. Nasılsın? Keyfin nasıl. Soğuklar la aran nasıl:)
Daha sık görüşelim,
Selam ve Sevgilerimle..